Jakin dezagun zerbait gehiago haragiari buruz

Pertsona askok elikagai nutritibo nagusitzat hartzen dute haragia, eta proteina gehien dituen elikagaitzat identifikatzen dute; ondorioz, gehiegi kontsumitzen da maiz. Izan ere, Espainiako herritarren elikadura-ohiturei buruzko ikerketen azken emaitzek eta 2005eko Kontsumo Panelean haragi-kontsumoari buruz argitaratutako azken datuek adierazten dute haragi-kontsumoa dela nagusi gainerako elikagaien aldean, eta, beraz, Espainia herrialde haragijalea dela oraindik ere. Beste muturrean haragiaren aurkakoak daude: dietatik elikagai hori kentzea haragi izena eta “gantz saturatu” izena parekatzean oinarritzen dute. Edonola ere, haragien nutrizio-balioa zehatz-mehatz ezagutu behar da, beren barietate guztietan, neurrian jateko edo, bestela, haragietan ugariagoak diren mantenugaien ekarpena konpentsatuko duten beste elikagai batzuekin ordezkatzeko.

Dieta orekatuaren irizpideekin bat datorren haragia kontsumitzea, gantz gutxien dutenei lehentasuna emanez, biltzen dituen horietan ageriko gantza kenduz, eta haragiak kozinatzean hainbat sukaldaritza-teknika -lisaburdina, labea, parrilla, erregosiak, gisatuak eta frijitukiak- tartekatuz, bide ezin hobea da proteina, gantz eta bitamina eta mineral batzuk lortzeko, zeinak ugariagoak baitira elikagai horietan eta ezinbestekoak baitira organismoak ondo funtziona dezan.

Halaz ere, gaur egun dieta mota hori hartzeko ematen diren aholkuei dagokienez, adituek behin eta berriz esaten dute mantsotu egin behar dela dietan duten presentzia, eta pertsona bakoitzak batez beste hartzen duen errazioa 120 gramokoa izan dadin saiatu behar dela, eta elikagai horiek arrainek eta arrautzek duten maiztasun bera izan behar dutela, astean hiruzpalau aldiz. Eta, gainera, ohiko dietan elikagai begetalak konbinatzea, hala nola zerealak, lekaleak eta fruitu lehorrak, haragien ordezko gisa —batez ere, kontsumoa bada—, kalitatezko proteinetan duten ekarpen baliokideagatik. Adibidez, dilista plater bat arrozarekin, xerra baten ordez.