Oreina

Orein izenaren barruan, zerbidoen familiako espezie guztiak sartzen dira, hala nola oreina, adarzabala eta orkatza. Animalia hauen ezaugarri komuna hezur-izaerako adarkadura da, urtez urte berritzen dena. Basurdearekin batera, ehiza larrikoak dira eta oso haragi preziatua dute. Espainian, ehiza-denboraldia espezieen araberakoa da.

Zeelanda Berria da oreinen hazkuntzan lehen postuan kokatzen den herrialdea. Europan baso hostotsuek estalitako mendietan bizi dira, negu garaian izan ezik, haranetara bazkatzera jaisten baitira. Espainian, mendez mende, oreina ehizaki gisa kontsumitzen zen, eta duela urte batzuetatik hona erdi aske hazten da. Hala ere, gehienak Zeelanda Berritik eta Estatu Batuetatik inportatzen dira.

Antzina, orein-haragia benetako luxutzat hartzen zen, eta noblezia handiko kideek bakarrik eskura zezaketen. Normalean, marinatuta eta su motelean egosita kontsumitzen zen zenbait orduz. Gaur egun, Europan, orein-haragia ospakizun eta ospakizun berezietan bakarrik jaten da.

Haragi-mota

Oreina haragi gorria da, giharretan mioglobina asko duelako. Pigmentu horrek, haragiari kolore gorrixka emateaz gain, burdina ere badu bere osaketan, eta, ondorioz, oreina mineral horretan aberatsa den okela bihurtzen da. Oro har, ehizakiek haragi gorriagoa dute itxian hazitakoek baino.