Coñezamos algo máis sobre a carne

En 1970 desenvolveuse en España o réxime que regula a calidade superior de certos produtos alimentarios. Trátase daqueles que obteñen a categoría de denominación de orixe, e aplicouse exclusivamente a viños e outras bebidas alcohólicas. O sistema recoñecía a súa calidade superior, avalada polas súas características propias e diferenciais, debidas ao lugar xeográfico no que se produce a materia prima e elabórase, e á influencia do factor humano que participa na súa produción. A calidade superior de certos produtos agroalimentarios obrigou a que este selo de calidade estendésese anos sucesivos a outros moitos alimentos españois.

En 1992 unha exixente normativa europea creou dous niveis de calidade -denominación de orixe protexida e indicación xeográfica protexida-, co fin de que todos os produtos agroalimentarios de todos os estados membros que leven unha indicación deste tipo cumpran unha serie de condicións. 

• Denominación de Orixe Protexida (“DOP”): produto cuxa calidade ou características débense fundamental ou exclusivamente a un medio xeográfico determinado, unha rexión ou un lugar, e cuxa produción, transformación e elaboración realízase na zona xeográfica delimitada.
• Indicación Xeográfica Protexida (“IGP”): nome dunha rexión, un lugar determinado ou un país, utilizado para designar un produto orixinario desa zona xeográfica, unha de cuxas calidades ou cuxa reputación pode atribuírse á súa contorna xeográfica, o que inclúe factores tanto naturais como humanos.

 En 1994, o Ministerio de Agricultura certificou a correspondencia entre as denominacións de orixe españolas e as denominacións de orixe (DOP) da lexislación comunitaria, e entre as denominacións específicas do ordenamento español e as indicacións xeográficas protexidas (IGP) na terminología da Unión Europea.

 No que respecta á carne, polo momento, a clasificación fixouse da seguinte maneira.