Faisán

O faisán é unha ave da orde Galliformes (Gallináceas), do tamaño dun galo. A esta orde tamén pertencen as perdices e os paspallás. Aínda que é un grupo diverso, os seus membros caracterízanse por ter o corpo groso, as ás redondeadas e o pico curto, adaptado á recollida de sementes. 

Esta ave non é orixinaria do noso país, aínda que desde hai anos se cría en granxas para poboar e repoboar cotos de caza españois. O faisán, do mesmo xeito que o resto de especies de coto menor, só pode cazarse en España en épocas determinadas, en concreto nos meses de outono, posto que o período de veda adoita estenderse desde finais do inverno até comezos do outono seguinte. Con todo, os faisanes criados en granxa poden adquirirse para o seu consumo durante todo o ano. 

Parte da cría intensiva de faisán destínase á produción de carne, aínda que este mercado non evolucionou moito nos últimos anos. Segundo os datos máis recentes do Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación, a produción total de faisanes para carne en España no ano 2003 foi dunhas 44 toneladas, é dicir, 44.000 quilos de carne, o que equivale a 52.000 aves sacrificadas. A cría nacional de faisán está moi localizada. Case o 100% da produción concéntrase en Cataluña, onde o volume en 2004 alcanzaba os 40.000 quilos. Tamén hai granxas de faisanes en Toledo, Cidade Real, Jerez de la Frontera e Aragón. Os faisanes de granxa sacrifícanse cun peso duns 800-1.200 gramos e necesitan como mínimo 6 meses para alcanzar ese peso. 

A demanda de faisán é escasa, e cando se consome faio de forma estacional –en maior medida no outono e inverno- e ocasional, en datas sinaladas como poden ser o Nadal. A falta de costume e, principalmente, o elevado prezo en comparación con outras aves son as principais causas da súa escasa demanda. Dado que o faisán está catalogado como a raíña das aves de caza e a súa carne é moi apreciada polo seu exquisito sabor, é posible atopalo nos pratos máis exqui sitos de hoteis e restaurantes de prestixio. Os gastrónomos prefiren a femia do faisán ou faisana por considerar a súa carne máis suculenta e tenra que a do macho. 

Segundo datos estadísticos, en Cantabria e Asturias é onde o consumo de faisán é máis habitual, e nA Rioxa e Baleares onde máis se comprou este produto nalgunha ocasión, seguidas de Navarra, Castela e León e Madrid.

A súa orixe 

O faisán é oriúndo de Asia, desde onde paulatinamente se foron introducindo as diversas especies en case todos os países de Europa, principalmente naqueles con gran actividade cinexética como Inglaterra, Francia, Italia, España e Alemaña. En Estados Unidos e Canadá tamén hai cotos de caza de faisanes desde hai décadas e o seu éxito é notable. No seu medio natural viven nas pradarías abertas e no sotobosque.