Bolseira

A bolseira é unha ave da familia das Caradriformes, subfamilia dos Escolopácidos, á que pertencen distintas aves zancudas, e que se caracterizan por ser aves limícolas, que viven en zonas de limo, barro ou lodo, así como polos seus longos picos. En España, á bolseira coñéceselle con distintos nomes segundo a rexión na que habite; cocha en Castela, pitorra en Estremadura ou xorda en País Vasco e Navarra. Parece ser que se lle chama xorda porque se cre que o está, xa que non arrinca a voar ata que non ve o perigo encima. En realidade, non se move porque confía demasiado na súa mimetismo, pola similitude de cores da súa plumaje coa hojarasca. 

En España, as bolseiras que se venden e consómense proceden da caza porque non se dispón de granxas destinadas á súa produción para carne. Por tanto, hai que esperar á tempada de caza, que en España coincide cos meses de outono e inverno e que, en xeral, vai desde mediados de outubro até a primeira semana de febreiro. A bolseira é unha das aves de caza máis cotizadas. O seu consumo, por tanto, é estacional e excepcional. Por mor da dificultade do seu caza e á finura da súa carne, o prezo que alcanza no mercado é elevado.

A súa orixe 

A bolseira (Scolopax rusticola) que chega a España é unha ave orixinaria de Europa. É unha especie migradora, cría durante a primavera en áreas do norte de Europa, nos bosques de Rusia e Escandinavia, e tamén en Asia, aínda que estas últimas non chegan a España. 

Cando aparecen as primeiras xeadas comeza a súa emigración para invernar durante o outono e o inverno nas rexións máis cálidas do sur e oeste do continente. A migración ten, que se saiba, dous percorridos principais: pola costa Atlántica -Escocia, Irlanda, Cornixa Cantábrica, centro da Península, até Estremadura e Andalucía- e polo centro de Europa - Bélxica, Francia, e Pireneos Navarro, Aragonés e Catalán, chegando ás costas de Levante e o Norte de África-. 

O hábitat natural da bolseira é o bosque húmido, as áreas pantanosas con zonas de barro, lodo e brión cerca, onde vai buscar sustento á noitiña e ao amencer.