Verduras e hortalizas da Á a Z:
Pomba

Introdución
As pombas pertencen, xunto coas tórtolas, a unha familia de aves, a Columbidae, constituída por máis de 300 especies que se distribúen polas rexións cálidas de todo o mundo. Estas aves caracterízanse por ter o pico curto e delgado cunha cuberta carnosa (cera) na parte superior, patas curtas e por producir “leite” do buche para alimentar aos seus pichones.
En España, a caza da pomba é unha actividade con séculos de tradición e numerosos adeptos. Os meses de outono coinciden coa tempada de caza desta ave, e son os máis esperados polos miles de afeccionados.
A isto hai que sumar que cada vez é maior o número de explotacións avícolas en España destinadas á cría de pombas e pichones para carne. Así, segundo datos estadísticos publicados no Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación, en dez anos, de 1994 a 2004, pasouse de producir algo máis de 1.400 quilos, a producir 47.200. A distribución concéntrase no terzo norte peninsular e Navarra é a comunidade autónoma con maior dedicación neste sector -31.200 quilos-, seguida a gran distancia por País Vasco -10.400 quilos- e por Castela e León -5.600 quilos-. Respecto da produción mundial de pombas para carne, os principais países dedicados a esta actividade son Estados Unidos, Francia e Italia, ademais de España.
A diferenza da gran produción, a comercialización e o consumo tanto de pomba como de pichón non está moi estendido no noso país. As comunidades de maior consumo son Navarra, A Rioxa, Galicia, Cantabria, Madrid e Baleares, seguidas de Cataluña. A frecuencia de compra destas aves adoita ser estacional ou ocasional, en parte por ser difíciles de atopar, por falta de costume, e polo laborioso da súa elaboración.
A súa orixe
A maioría de historiadores coinciden en afirmar que todas as razas de pombas domésticas (Columba livia domestica) proceden da pomba bravía (Columba livia), especie oriúnda de Euroasia. No entanto, a pomba bravía cruzouse con outras especies de pombas en diferentes partes do mundo, o que deu lugar a numerosos híbridos. Parece ser que a domesticación das pombas, que se estima que foi fai 5.000-10.000 anos, tivo lugar nunha área que ocuparía todo o Oriente Próximo, desde Turquía á antiga Persia (actual Irán), abarcando o Mediterráneo e chegando até Exipto. Na península ibérica as primeiras referencias de pombas domésticas datan do século XI a. de C. e atopáronse en Cádiz.
A pomba bravía é un paxaro gregario que, en estado salvaxe, vive en colonias e sempre realiza os voos en grupo (cuña), excepto nas paradas nupciais, en que voa en parella.
