Lebre

A carne de lebre conta con excelentes características nutritivas. Posúe unha elevada cantidade de proteínas de alto valor biolóxico superior ás de carnes de abasto como o cordeiro, a tenreira ou o porco. 

Respecto da cantidade de graxa, a carne de lebre é unha das máis magras despois do pavo e o pito. Contén menos da metade de graxa que o coello. Si compárase coa carne de xabaril, o contido en graxa é similar. Con todo, a lebre achega menos cantidade de colesterol. Estas características convértena nunha carne axeitada para persoas con enfermidade cardiovascular, polo seu baixo achegue de graxa e moderado en colesterol. 

Os minerais que máis destacan na carne de lebre son o ferro e o fósforo. O contido de ferro da lebre duplica ao de pito, pavo, coello e porco e é similar ao da tenreira ou o cordeiro. Con todo, é inferior si compárase co resto de carnes de caza, a excepción do faisán. O ferro é un mineral necesario para a formación de hemoglobina, proteína que transporta o osíxeno por todo o organismo. Un consumo deficitario de ferro pode provocar anemia ferropénica. Tamén o fósforo destaca na lebre por ser unha das carnes máis ricas neste mineral. O fósforo forma parte das estruturas óseas, tamén intervén no sistema nervioso e na actividade muscular e participa en procesos de obtención de enerxía. Outra das vantaxes nutritivas que achega esta carne é o seu baixo contido en sodio, e é despois do faisán a carne con menor cantidade de sodio, o que fai que sexa axeitada para persoas con hipertensión. 

A carne de lebre é, do mesmo xeito que o coello e o pito, unha fonte interesante de vitaminas do grupo B, e en particular sobresaen a B3 e a B12. En xeral, as vitaminas do grupo B permiten o aproveitamento dos nutrientes enerxéticos (hidratos de carbono, graxas e proteínas). Ademais, interveñen en diversos procesos de gran importancia funcional como a formación de glóbulos vermellos, a síntese de material xenético e o funcionamento do sistema nervioso e de defensas, entre outros. 

Convén resaltar que o consumo de carne de lebre débese moderar en caso de hiperuricemia ou pinga porque contén cantidades elevadas de purinas e provoca un aumento dos niveis de ácido úrico en sangue.