Pito

A composición nutritiva dun pito depende da idade coa que o animal foi sacrificado. Un pito adulto contén maior cantidade de graxa e por tanto máis calorías que un nova como o picantón, máis zumento porque ten máis auga. 

En referencia á carne de pito, outro factor do que depende a súa composición nutritiva, de graxa e proteínas principalmente, é a parte do animal. Tanto é así que, por exemplo, a pechuga de pito ten menos cantidade de graxa e algo máis de proteínas que a coxa, e maior aínda é a graxa que contén a coxa con pel. Por esta razón recoméndase eliminar a pel en caso de seguir dietas baixas en graxas, en colesterol e en calorías. Esta distribución da graxa, característica das distintas partes do pito, é similar no resto de aves de curral debido a que a pel é a parte máis graxa e a pechuga a máis magra. No entanto, o pito, en comparación con outras carnes, considérase un alimento magro, grazas a que contén menos de 6 gramos de graxa por 100 de porción comestible. A galiña, con todo, concentra o dobre deste nutriente e, por tanto, a súa carne considérase semigrasa, aínda que a maior parte da graxa que concentra é poliinsaturada, que non ten os efectos negativos da graxa saturada para a saúde do corazón e das arterias, máis abundante noutras carnes semigrasas. O contido en colesterol do pito é similar ao do resto de carnes, e notablemente inferior en comparación coas vísceras como fígado, riles e miolos. 

O pito comparte co resto de carnes o seu excelente achegue de proteínas –algo máis abundante na pechuga que na coxa-, así como a boa calidade das mesmas. 

Un dos minerais máis destacados no pito é o fósforo, que é fundamental para o bo funcionamento dos tecidos cerebrais e necesario para manter en perfecto estado os ósos e os dentes. Ademais, intervén en procesos de obtención de enerxía. O ferro e o cinc están presentes na carne de pito, aínda que a cantidade destes minerais duplícase nas carnes vermellas; e respecto ao ferro, a coxa contén algo máis que a pechuga. O cinc participa no metabolismo de proteínas, graxas e carbohidratos. Ten acción antioxidante, e intervén no desenvolvemento de órganos sexuais, o funcionamento do gusto e olfacto e nas defensas.

Do contido en vitaminas do grupo B, tan só pódese resaltar a vitamina B3 ou niacina que supera en cantidade ao resto das carnes e que intervén no funcionamento do aparello dixestivo, o bo estado da pel, o sistema nervioso e na conversión dos alimentos en enerxía. O contido de vitamina B12 –ausente nos vexetais- na carne de pito é pouco relevante, non agarrei para a galiña, cunha cantidade equivalente ao resto de carnes.

A cantidade de purinas que achega o pito é das máis baixas en comparación co resto das carnes, polo que esta ave se pode consumir en caso de hiperuricemia ou pinga.

O pito, pola súa particular composición nutritiva, abundante en proteínas, é un alimento recomendado para todas as idades, e en particular nos momentos de maior crecemento e desenvolvemento como a infancia, a adolescencia, o embarazo e a lactación. O baixo achegue graxo convérteo nun alimento indicado para persoas que seguen dietas baixas en graxa, en colesterol e en calorías; como en caso de sobrepeso, obesidade e trastornos cardiovasculares; a condición de que se elimine a pel e cocíñese sen exceso de aceite ou outros condimentos graxos. Ademais, a súa carne é moi branda e fácil de dixerir, polo que é a carne mellor tolerada por quen teñen dificultade para masticar ou teñen o estómago delicado.